Λύσσα κακιά πια με αυτά τα 5 επί 5 και 7 επί 7.

Αυτή τη φορά το ζητούμενο είναι -λέει- να ονομάσω τις 7 πιο αγαπημένες μου ταινίες. Δεν ξέρω αν αυτές που αναφέρω πιο κάτω είναι όντως οι πιο αγαπημένες μου, για κάποιον λόγο όμως είναι οπωσδήποτε οι πρώτες που μου ήρθαν αυτόματα στο νου. Η πρόσκληση ήρθε απο ψηλά, πολύ ψηλά, απο τους αγαπητούς, διαβόητους κυρίους Switters και Fuzzy Burlesque.

[deja vu: Σου έχει τύχει να είναι καλοκαίρι, να έχει ζέστη, να είσαι σε ενα υπέροχο μέρος με υπέροχους ανθρώπους και υπέροχα εδέσματα μπροστά σου και την αλμύρα ακόμη πάνω στο δέρμα σου κι εσύ να πιάνεις τον εαυτό σου να συζητά για τις αγαπημένες του έβερ σκηνές απο κινηματογραφικές ταινίες με έναν άγνωστο που σου κλέβει τις ατάκες -και όχι μόνο- απο το στόμα, ξεχνώντας όλα τα άλλα;]

Πάμε ξανά λοιπόν με ρυθμό και παλμό το count down.

1. Carlito’s Way

Λατρεμένος ο Pacino έτσι κι αλλιώς, δε θα ξεχάσω ωστόσο όσο ζω την σκηνή, όπου επισκέπτεται ως Carlito του Brian De Palma την Gail στο σπίτι της κι εκείνη δεν τον αφήνει να μπει μέσα, όμως αφήνει την εξώπορτά της μισάνοιχτη, αν και με περασμένο σύρτη, ενώ απομακρύνεται προς το εσωτερικό του δωματίου και σταδιακά γδύνεται, σκέτη τιμωρία. Δευτερόλεπτα εμείς μέσα στο βλέμμα του Carlito, που βασανίζεται, την τρώει με τα μάτια, ακούς μόνο την ανάσα του, μέχρι που σπάζει την πόρτα, τινάζοντας τον σύρτη και τρέχει πάνω της.

“Sorry baby, I tried the best I could, honest… Can’t come with me on this trip, Loaf. Getting the shakes now, last call for drinks, bars closing down… Sun’s out, where are we going for breakfast? Don’t wanna go far. Rough night, tired baby… Tired”…

2. Leon

Luc Besson, Jean Reno, Natalie Portman.

Να πω κι άλλα;

“Can we try with real bullets now?”

3. Roman Holiday

Για την λατρεμένη Paperina, τον τρίτο πρωταγωνιστή της ταινίας, αλλά και για την σκηνή του τέλους. Δεν έχω ξαναδεί γυναίκα να παίζει τόσο εύκολα επί πέντε ολόκληρα λεπτά μόνο με τα μάτια της, κατεβαίνοντας και ανεβαίνοντας σαν μπαλαρίνα τις οκτάβες των συναισθημάτων, όσο εδώ η Audrey μπροστά στον εξαιρετικό και άκρως ερωτεύσιμο Peck.

Princess Anna: Is this the elevator?
Joe Bradley: This is my ROOM!

4. Big Fish

Χρώματα, γέμισαν τα μάτια μου εικόνες. Εξαιρετικό καστ, αλλά αγαπημένη παραμένει η σκηνή στο τσίρκο, όπου ο Edward (Ewan McGregor) βλέπει για πρώτη φορά την Sandra (Alison Lohman).

“Λένε, πως όταν αντικρύσεις τον μεγάλο έρωτα της ζωής σου, ο χρόνος σταματάει. Αυτό που δε σου λένε ποτέ όμως είναι, ότι όταν μετά ξαναρχίζει, κινείται ακόμη πιο γρήγορα για να ισοφαρίσει”, λέει ο νεαρός, ενώ κινείται προς το μέρος της, παραμερίζοντας το πλήθος ανάμεσά τους, αλλά ακόμα και κάποια ποπ κορν που ξέμειναν στο πάγωμα του χρόνου να ίπτανται κάπου στον αέρα.

5. Terminator 2 -The Judgment Day

Εντάξει ρε φίλε, πες με ρηχή, αλλά ψοφάω. Που εκατό φορές ακόμη να το δω κάθε φορά θα λιώνω με τη σκηνή που μπαίνει το You Could Be Mine των Guns And Roses απο πίσω και ο Arnie, περπατώντας αγέρωχα και σταθερά, δίχως να βιάζεται καν, σα να μην τρέχει κάστανο κι ενώ γίνεται της πουτάνας γύρω του ήδη, ανοίγει ένα κλειστό πακέτο με τριαντάφυλλα βγάζοντας απο μέσα μια ημιαυτόματη καραμπίνα. Αλλά και με εκείνη στη συνέχεια, που είναι πάνω στην Harley, διασχίζοντας κόντρα κάθε δρόμο που διασταυρώνεται, δίχως να το προσέχει καν, κυνηγώντας ουσιαστικά τον πιτσιρικά που προπορεύεται με την μικρή Enduro έχοντας πίσω του μια McWhite νταλίκα που οδηγεί ο εξελιγμένος -μοντέλο Τ1000- κακός για να τον σώσει απο τα νύχια του, και ενώ παράλληλα -με το ένα πάντα χέρι- γεμίζει και αδειάζει την καραμπίνα στην νταλίκα του στριμμένου, κάνοντάς την στην κυριολεξία θερινή σταδιακά.

John Connor: Is it dead?

Terminator: Terminated.

6. Wings of Desire (Himmel ueber Berlin)

Τι να λέμε τώρα….Wim Wenders, Bruno Ganz. Ένας άγγελος αρχίζει να βαριέται την αιώνια περιπλάνηση και τη μοναξιά του αόρατου προστάτη και κατεβαίνει ως κοινός θνητός στη γη για να ζήσει και να γευτεί μια φορά και αυτός όλα όσα οι θνητοί μόνο μπορούν, θυσιάζοντας έτσι την αιωνιότητά του για το ασπρόμαυρο Βερολίνο του 1987, όπου και ερωτεύεται την Marion, που δουλεύει ως ακροβάτιδα σε τσίρκο, φορώντας εκπληκτικά λευκά φτερά αγγέλου. Ο Nicolas Cage σε αντίστοιχο ρόλο χρόνια μετά φαίνεται έως και αστείος, αν έχεις δει πρώτα εδώ τον εκ-πλη-κτι-κό Ganz.

“Longing. Longing for a wave of love that would stir in me. That’s what makes me clumsy. The absence of pleasure. Desire for love. Desire to love”.

Als das Kind Kind war….

7. Angel Heart

Ο Alan Parker στο τιμόνι, ο κούκλος Mickey Rourke ως ιδιωτικός ντετέκτιβ, ο Robert De Niro ως διάβολος και μάλιστα ο πιο επιτυχημένος όλων των εποχών και με διαφορά, η Θεά Lisa Bonet με το εκπληκτικό όνομα Epiphany. Η πιο ερωτική, σκοτεινή και μαγνητική ταινία που μπορώ να φέρω στο νου. Αξέχαστη και η σκηνή που ο De Niro καθαρίζει αργά και βασανιστικά με τα τεράστια νύχια του ένα αυγό. “Ήξερες ότι σε παλαιότερες θρησκείες το αυγό συμβόλιζε την ψυχή του ανθρώπου;”, ψελλίζει αυστηρά και καπάκι καταβροχθίζει ολόκληρο το αυγό σε μια μπουκιά.

“They say there’s enough religion in the world to make men hate each other, but not enough to make them love”.

_______________________________________________________________________________

Και το μπαλάκι πετάγεται με φόρα στους:

Cpil

Kalamesygxwreis

Prosperoishere

telson

still ill

Καπετάνισσα