teatime.jpg

20 πράγματα

[που πρέπει να έχεις κάνει οπωσδήποτε μέχρι τα 30]

[και σε κάνουν περήφανο τώρα πίνοντας τον πρώτο σου καφέ]

[το κομμάτι διαβάζεται καλύτερα με Batucada του Towa Tei feat. Bebel Gilberto, αφιερωμένο στον Σ. όλο]

1. Να έχεις κάψει κουζινικό σκεύος στην προσπάθειά σου να μαγειρέψεις κάτι. Ολοσχερώς. Αν έβαλες φωτιά και στην ίδια την κουζίνα ακόμη καλύτερα.

2. Να έχεις σκάσει ένα κάρο λεφτά σε εγγραφή γυμναστηρίου (με σκοπό απώτερο να κόψεις το τσιγάρο), να σου παίρνουν μέσω τραπέζης το μηνιαίο χαράτσι (όσα δίνεις το μήνα για τσιγάρα), αλλά εσύ να μην έχεις πατήσει παρά μόνο την πρώτη φορά. Για την εγγραφή. Αλλά να μη ξεγράφεσαι, γιατί «θα πάω αύριο, αλλά ας κάνω ένα τσιγάρο τώρα να το σκεφτώ».

3. Να έχεις απαντήσει με 12345 διαφορετικούς και άκρως εξωτικούς τρόπους στην ερώτηση «και; με τι είπαμε ότι ασχολείσαι τώρα, αν επιτρέπεται;», μόνο και μόνο για να δεις τη φάτσα του απέναντι.

4. Να ντρέπεσαι να περάσεις έστω και απο την απέναντι μεριά του δρόμου, μπροστά απο το μαγαζί το οποίο σε έζησε το προηγούμενο βράδυ απο φόβο μη σε πάρει κανένας απο τη χτεσινή βάρδια χαμπάρι (και ή σου ζητήσει αυτόγραφο, ή σου βγάλει την πέτσα).

5. Να φας κάτι χαλασμένο. Επειδή δεν το κατάλαβες έγκαιρα (περίεργη γεύση είχε το παστίτσιο σήμερα).

6. Να μετράς τα σεντ (τις δραχμές παλαιότερα) ένα προς ένα για να πας να πάρεις τα απαραίτητα για δυο μέρες (τσιγάρα, ψωμί, πακέτο μακαρόνια).

7. Σε μια κρίση ταυτότητας/προσωπικότητας/es muss sein/μαλακίας, να έχεις πάει να βάψεις τα μαλλιά σου πράσινα/μωβ/μπλε/κατράμι μαύρα. Εκείνη τη στιγμή να νομίζεις ότι είσαι η προσωποποίηση του κουλ. Και μετά απο λίγες ώρες κιόλας να προσπαθείς να τα επαναφέρεις. Επί έναν μήνα. Μάταια.

8. Να έχεις πάει Άμστερνταμ (απο το οποίο δε θυμάσαι τί-πο-τα μετά), Βερολίνο (όπου και την έβγαζες με φαλάφελ και κεμπάπ σε Τούρκους για να βγεις το βράδυ Τρεζόρ), Βιέννη (όπου σιχάθηκες τα μουσεία, μετά το ένατο που επισκέφτηκες σερί), Ρώμη (όπου έπιασες τον εαυτό σου να δακρύζει μπροστά απο βιτρίνες), Βαρκελώνη (όπου ερωτεύτηκες σφόδρα και αλμοδοβαρικά, αλλά φυσικά δεν ευδοκίμησε) και Λονδίνο (απο όπου ή δεν ήθελες να φύγεις ή το μίσησες, τίποτε ενδιάμεσο).

9. Να έχεις πεθάνει τουλάχιστον μία φορά τη μαμά/γιαγιά/θεία ή τον μπαμπά/παππού/θείο λόγω εξεταστικής/αργοπορίας/μαλακίας/απιστίας. Και φυσικά να ξεχνιέσαι και να την/τον ζωντανεύεις μετά, στη ροή μιας άσχετης συζήτησης, βλέποντας το συνομιλητή σου να αποκτά μάτια τάλιρα και πρασινωπό κομπλέξιον.

10. Να τελειώσεις μια σχέση μέσω τηλεφώνου/ποστ ιτ/μέηλ/μηνύματος/εμ ες εν, επειδή φοβάσαι ότι σε τετ α τετ συνάντηση θα γίνεις κακός ή θα λιγοψυχήσεις. Και τελικά να προκαλείς ακριβώς αυτό.

11. Να ξεκινάς μια σχέση μέσω τηλεφώνου/ποστ ιτ/μέηλ/μηνύματος/εμ ες εν επειδή κωλώνεις. Και τελικά στην πορεία να καταλαβαίνεις ότι στην αναβροχιά γίνονται οι πιο θηριώδεις μαλακίες.

12. Να έχεις κόψει την καλημέρα σε φίλη/φίλο με την οποία/οποίο νόμιζες ότι θα γεράσεις μαζί. Και δεν κατάλαβες ποτέ πραγματικά γιατί. Και πως. Αλλά μέσα σου να ξέρεις ότι δε γινόταν τελικά αλλιώς.

13. Να έχεις πει «είμαι ερωτευμένος» και «σ’αγαπώ» άπειρες φορές επειδή μάλλον ήθελες να είσαι κι όχι επειδή όντως ήσουν. Και όταν τελικά το ένιωσες σε όλο του το μέγεθος, να πάλευες, πρώτον, να πείσεις τους γύρω σου ότι αυτή τη φορά ήταν όλα διαφορετικά και δεύτερον, να βρεις καινούρια λέξη-φράση. Επειδή μέσα σου η άλλη είχε ξεφτίσει και χάσει ήδη κάθε σημασία.

14. Να έφτασες σε σεξ ντέιτ κι ο άλλος να σου βγήκε τελικά βέρι κίνκυ απο το πουθενά. Τόσο, που να γύρισες μπλε μαρέν σπίτι. Και να μην τον ξαναείδες, αλλά εκείνη η μία φορά να σου έμεινε. Κουσούρι. Όπως η μελανιά.

15. Να τράκαρες μία έστω φορά. Να σε έγραψαν έστω μία φορά. Να σε χτύπησαν έστω μία φορά. Και φυσικά σε καμία απο τις άνωθεν περιπτώσεις να μη βρήκες το δίκιο σου μετά.

16. Να έφαγες σε δύο μέρες 1000 ευρώ και να μη μπορείς να θυμηθείς που, πως και γιατί. Μόνο ότι ήταν υπέροχα. Και άλλες φορές, εσύ πάλι, να έβγαζες ένα μήνα με 100 ευρώ. Να θυμάσαι απο το άγχος που πήγε κάθε σεντ. Και να ήταν εξίσου υπέροχα.

17. Να παράτησες σχολή/δουλειά/παρέα/οικογένεια/πατρίδα/θρησκεία για γκομενοιστορία. Και ακόμη και τώρα και ενώ φυσικά δε σε πήγε η ιστορία πουθενά, να μη μετανιώνεις.

18. Να έκανες έστω μία φορά snowboard/kitesurf/sk8board/bungee jumping/αναρρίχηση/πτώση με αλεξίπτωτο. Και μετά να το έλεγες σε όλο τον κόσμο. Ίσως επειδή μέσα σου ήδη ήξερες, ότι κατά πάσα πιθανότητα δε θα υπάρξει δεύτερη φορά. Πλην της περιπτώσεως 17. Ή αν σου δώσουν την αξία του Ντάιαμοντ Χόουπ σε λεφτά.

19. Σε ισχνούς καιρούς να δούλεψες έστω για λίγο ως φλαιεράς/Γκρίνπις μπλαμπλάκιας/δωρητής σπέρματος/δωρητής αίματος/πειραματόζωο σε πανεπιστημιακή κλινική/αναγνώστης βιβλίων σε ηλικωμένους. Και φυσικά να μη το είπες ποτέ που-θε-νά.

20. Να άλλαξες κόμμα/αγαπημένο γκρουπ/μουσική/στέκι/παρέα/συνήθειες/στιλ/μέσο/χρώμα μαλλιών ή ματιών, αλλά ακόμα και δέρματος/πισί/φωτογραφική/ποτό/κομμωτή/χώρα/πόλη/σχολή/δουλειά, για να κάνεις μια καινούρια αρχή, μια μεγάλη αλλαγή, αλλά να συνειδητοποίησες αμέσως μετά, ότι ποτέ μα ποτέ μα ποτέ δεν άλλαξες εσύ πραγματικά. Και να ένιωσες ακριβώς εκείνη τη στιγμή κάτι σαν έρωτα για την πάρτη σου.

Advertisements