baby-painting-by-john-zoller.JPG

Ξύπνησα κάπως χτες. Καλύτερα, χωρίς πυρετό. Και περίεργα, με νεύρα.

Και χρειαζόταν ένα τηλεφώνημα από μια ξένη για να με επαναφέρει.

Ήταν η Μερσιάννα Ελευθεριάδου από τον 958 της Θεσσαλονίκης.

Το τηλεφώνημα ήρθε στη φάση εκείνη της ημέρας, ξέρεις, λίγο πριν λυσσάξεις από πείνα το μεσημέρι, αλλά μετά από τρεις καφέδες και άπειρα τσιγάρα και σίγουρα καπάκι σε άλλο τηλεφώνημα στο οποίο κάποιος σε ξέχεσε αυτοκρατορικά κι εσύ χρειάζεσαι υπογλώσσια για να συνέλθεις.

Μου είπε ότι μας διαβάζει ανελλειπώς, δε χάνει λέει τεύχος κανένα, ούτε εκείνη αλλά ούτε κανείς μέσα στην ΕΤ3, οι κατοστάρες εξαφανίζονται. Ότι ψοφάει με τα εξώφυλλα, αλλά και με τη σελίδα στο τέλος, το No more words, κι ότι θέλει κι άλλες παρουσιάσεις νέων παιδιών. Καλύψατε κενό. Και τώρα δε θα γίνεται πια χωρίς. Να πιούμε καφέ, μου λέει, να γνωριστούμε από κοντά. Όλα μαζί κατεβατά.

Και μου έφτιαξε τη μέρα. Θα μου πεις, αυτό χρειαζόσουνα;

Έτσι φαίνεται. Χρειάζεται καμιά φορά ένας παντελώς ξένος να κάνει κάτι μικρό, κάτι αλλιώς, που ίσως να μην είναι καν τόσο αλλιώς, αλλά είναι ένα κάτι, ένα κάτι που σε κάνει να είσαι σχεδόν –οποία ύβρις, ιντίντ- ευτυχισμένος.

Της είπα, πως όποιος παίρνει τηλέφωνο εδώ και μιλάει μαζί μου, είναι έθιμο να γράφει και ένα κομμάτι στο καπάκι για το επόμενο τεύχος. Αλλιώς δε του ξαναμιλάω. «Μέσα», μου λέει και γελάει.

june-2007.jpgjuly-2007.jpg

Πέντε λεπτά μετά, πριν συνέλθω από την very very cocky situation (μία φορά στους έξι μήνες είναι νομίζω μια καλή αναλογία, επιστρέφω τώρα στις στάχτες μου, οκέι) ξανά τηλέφωνο. Ο Αλέξης. Το αγόρι του τελευταίου εξωφύλλου με το σκέιτ.

«Ρε μαλάκα, σκάνε μύτη γκόμενες στο μαγαζί και χαζογελάνε», μου λέει.

«Όταν τραβούσα με τον άλλον τη φωτό, και σαβουρντιζόμουν γιατί δε καθόταν σωστά το φλιπ, δε φανταζόμουν καν πόσο καλά θα μπορούσε η ίδια φωτό να κάτσει σε εξώφυλλο, νάις», φωνάζει.

Η Αρχοντή τρέχει με τις μεταφράσεις, η Λουκία στήνει – στήνει – στήνει και τελειωμό δεν έχει. Η Λένα τσεκάρει ύλη, μην αφήσαμε τίποτε απέξω και μας την πούνε από καμιά Νομαρχία Δράμας πάλι (κάθε μήνα μας τη λένε, αλλά αγαπιόμαστε ίδερ γουέι). Η Βέτη αγχώνεται, αλλά η Βέτη είναι για να αγχώνεται, γι’ αυτό την αγαπάμε, αγχώνεται, μπριζώνει και μας μπριζώνει όλους στη σειρά. Και ο Κώστας από κάποιο παράλληλο σύμπαν τακτοποιεί προβλήματα και κουνάει μαγικά ραβδάκια να λυθούν όλα. Χωρίς αυτόν εδώ τίποτα.

august-2007.jpgseptember-2007.jpg

«Είναι αυτό που θέλαμε, Κώστα;»

«Καλύτερο, Ντο».

Και σκέφτομαι τώρα, με τον τέταρτο για σήμερα καφέ, ότι τελειώνουμε το τεύχος Νοέμβρη, το έκτο κατά σειρά τεύχος. Πότε φτάσαμε στο έκτο;

Συνειδητοποίηση δεύτερη: δεν έχω γράψει λέξη στο μπλογκ για το «π». Μα πως είναι δυνατό; Κι όμως.

Ο Κ. λέει, επειδή είμαι κατά βάθος προληπτική. Για να μη φας τη γρουσουζιά σα μούντζα, μου λέει.

Αλλά δεν είναι αυτό.

 

october-2007.jpgnovember-2007.jpg

Τέλος πάντων.

Είμαστε στο έκτο μωρό. Σε λίγο φεύγει τυπογραφείο και αυτό.

Και θέλω τώρα, πριν το χάσω πάλι, να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στους ανθρώπους που το στήριξαν με κείμενά τους, με φωτογραφίες και έργα τους. Γιατί το χρωστάω.

Σώτη Τριανταφύλλου, χίλια ευχαριστώ για τα εξαιρετικά σου κείμενα, όπου κι αν είσαι κι ότι ώρα κι αν δείχνει το ρολόι, πολύτιμη βοήθεια.

Μανίνα Ζουμπουλάκη, ήσουν η πρώτη, άρα και γούρι μεγάλο, μικρό μου μεζουλίντ, να είσαι καλά να μας γράφεις. Από καινούρια παπούτσια για καινούρια τεύχη. Χρωστάω ακόμα ντινέρ, άι νόου!

Αλέξης Σταμάτης, ένα καλοκαίρι γεμάτο φωτό δικές μας, και μικρά μηνύματα και μέηλ, και υπέροχα κείμενα και μεγάλη δύναμη. Φιλί.

Αθήναιος, με έβγαλες την Παναγία στα ντεντλάιν, πανάθεμά σε, αλλά γράφεις εξαιρετικά Τέρας, οπότε το ράβω.

M. Hulot, ήσουν ο δεύτερος και πολυτιμότερος. Τη δική σου γνώμη φοβόμουν πιο πολύ απ’ όλων. Λαβ γιου.

Αύγουστε Κορτώ, μον πετί κανάρ, εγγύηση Φουρλής μου, εσύ και οι υπέροχες ιστορίες σου (ακόμα να στο συγχωρήσω ότι σε τρώω έναν χρόνο). Θυμάσαι εκείνο το απόγευμα στο Βούντερμπαρ πριν δυο χρόνια; Εσύ φταις για όλα.

Ηλίας Φραγκούλης, κυρίες και κύριοι, ο πυροβολημένος παρουσιαστής, λατρεμένος μπλόγκερ, ντεμί φάσιον βίκτιμ και το πιο τρανταχτό γέλιο του πλανήτη, με τα δεκάδες χαρισμένα πολλαπλά εγκεφαλικά σε κάθε σκισμένο ντεντλάιν και τις κειμενάρες σου, λατρεύω, λατρεύω, λατρεύω.

Νάσος Κυρατζόγλου για το υπέροχο καλούπι που μας έφτιαξε, art director του «π», και φίλος.

Δέσποινα ΠολυχρονίδουΑλέξανδρος ΣαλαμέςΑχιλλέας Χεκίμογλου : γιατί πάντα είναι δίπλα μας και δεν υπάρχει πολυτιμότερο. Οκέι, ίσως οι κειμενάρες τους. Κερδίσαμε φίλους τελικά. Αυτό δεν το αλλάζουμε με τίποτα. Κανείς μας. Χα!

Κλήμης ΜαστορίδηςΣτέργιος ΔελιαλήςΚατερίνα ΚαριζώνηΓιώργος Ματζουρανίδης – Πέτρος ΜαγγανάρηςΛίνα Στεφάνου Στέφανος ΜιχαηλίδηςΘάνος ΣαμαράςΕλένη Κραουνάκη Αλεξία ΞαφοπούλουΓιώργος ΣταμπολίδηςΓιάννης ΚούσκουραςΑλέξης ΦλωράκηςΣάκης ΣερέφαςΕύη ΛαμπροπούλουΓιάννης ΠαλαβόςΒασίλης Γάκης από την Αντιδημαρχία Θεσσαλονίκης: γιατί όταν τους ζητήθηκε χώθηκαν μέσα και έδειξαν εμπιστοσύνη. Και βοήθησαν με κάθε πιθανό και απίθανο τρόπο. Στα δύσκολα. Κυρίως μεταμεσονύχτιες ώρες. Μπίνγκο μέχρι μέσα.

Νίκος Λεγάκης, ξέρει αυτός γιατί.

Enteka, γι’ αυτή του την ατάκα: «Είναι τόσο υπέροχα παραπλανητικό να παίρνεις ένα έντυπο που περιμένεις ότι έχει απλά listings με τον συνηθισμένο τρόπο και τελικά να είναι όπως είναι».

 

Τους «καινούριους»: Vatraxokoritso (Στρ. Καλλάρη και πανταχού παρούσα γενικότερα), Identitycafe (Η.Π.Α.), Switters (Αθήνα), Μαρία Κουρκούτα (Παρίσι) και Κωνσταντίνος Πιλάβιος (Αθήνα): το έκτο μωρό θα είναι πανέμορφο και αλλιώτικο και φταίτε εσείς.

Τέλος, last but not least, τους κυρίους: Μιχάλη Σιώψη (Πρόεδρος του ΟΠΕΠ), Γιώργο Βουλγαράκη (ο τέως) και Μιχάλη Λιάπη (ο νυν Υπουργός Πολιτισμού) που φαίνεται πως κάτι σε αυτή την ομάδα τους άρεσε, γιατί την εμπιστεύτηκαν. Και δε γκρίνιαξαν ποτέ (ζγουάου).

 

Βέτη Νικολοπούλου, Κώστας Τσίμας, Λένα Σαξώνη και Αρχοντή Κόρκα: όταν μιλάμε για ομάδα, αυτό είναι.

504 χιλιόμετρα και την κάνουν κλάιν την απόσταση, τα μεγαλύτερα γέλια ακόμα και σε μέρες θεόστραβες που τίποτε δε δείχνει να κάθεται όπως πρέπει, μέχρι που τελικά κάθεται, γιατί δε μπορεί να κάνει και αλλιώς.

Συνεχίζουμε.

[Ευ-blog-είτε]

 

Advertisements