c-est-moi-oui.jpg

5 το πρωί σπίτι. Ησυχία. Ο Σ. φεύγει Βέροια για έναν μήνα -γαμώ τα ελληνικά στρατά μου γαμώ-. Και ο Κ. μένει πίσω μαζί μου. Περιμένουμε τον Π. για δώδεκα μέρες, πριν τον γάμο της Ε..

Τι θα ήθελες να ακούσεις τώρα;

Bryan Ferry, Slave to love. Γελάει. Κι εγώ.

Μ’ αρέσει ο μπάρμαν. Νοτ μπαντ. Έχει ένα κάτι. Αλλά Τζάρβις, ξέχασα πως παίζεται.

Ο Κ. γελάει. Πέφτει ο αναπτήρας, κλείνω μπούτια να πέσει μέσα. Με μαλλί σαν της Μανιάνι, αλλά ξανθό και άνω κάτω τελείως. Οι γόβες σπίτι, κοιμούνται, ο Σ. γκρινιάζει, αν δεν κάνεις μεσοβδόμαδα εξάσκηση που δεν έχει κόσμο, πότε θα κάνεις. Στο urban πίσω μου καθισμένη πανύψηλη γυναίκα, τεράστια σε όγκο, με κόκκινο φόρεμα και μαύρες υπέροχες γόβες. Ζηλεύω το περπάτημά της. Και όταν γυρίζει να με κοιτάξει διακρίνω το μήλο του Αδάμ της. Του.

Έξι καμικάζι αργότερα, άι έιντ νο σμάρτερ ον χιλς. Λες να…;

Ο Κ. με κρατάει αγκαλιά. Μπερδεύεις το σίγμα με το ζήτα, λέει.

Καλύτερα να φύγω. Όλα ανάποδα.

Πάνω στη βέσπα. Τρία φανάρια αργότερα. Και είναι δίπλα. Σε άλλη βέσπα. Τζάρβις, δις ιζ κισμέτ. Αλλά δε λέει τίποτε. Μόνο «καλό ξημέρωμα». Φακ.

Πόσος καιρός πάει που το άκουσα αυτό;

Δευτέρα, καπάκι τρίτη και τετάρτη, τσατισμένη και σπίτι. Βγάζω το σούπερ ντούπερ μου κράνος (Σούμπερτ Κιου Ουάν, αχά) και ανακατεύω μαλλλιά. Μακεδονία Παλλάς για ένα τσιγάρο στο πρώτο παγκάκι αριστερά.
Και Νοέμβρης. Μπήκε. Και ένας χρόνος το μπλογκ εδώ. Γουάτ δε φακ. Και το ipod παίζει Funky for you, Deadbeats. Λιώνω αυτοκρατορικά.

υ.γ. 1. Περιμένω Αρχοντή και Τάσο και Αλέξη και Ιλάιας να ανέβουν. Να αλλάξει πρόσωπο λίγο αυτό το κομμάτι. Να γίνει τουρίστας, όπως εκείνοι.

Θα έχω μάθει μέχρι τότε τι απαντάς; Γιέα.

2. Θέλω μια Triumph ή μια κούκλα Ducatti μαύρη Multistrada. τώρα. Είδα μία πριν και έφυγαν σαλάκια. Kι ας έφαγε καπνό στο φανάρι απο τη βέσπα. Σ. , μία εσύ και μία εγώ. Ντίαλ.

3. Δευτερόλεπτα αφού έγραψα την προηγούμενη παράγραφο, χτυπάει κινητό, χαράματα. Είναι ο Δ. απο το βέσπα κλαμπ, εκδρομή σε λίγες μέρες. Αν θέλεις, μικρή, έλα μαζί με τον Δ. με την Τriumph του για να μην οδηγείς (μα, οδηγώ τέλεια, γκρρρρρρ). Κι εγώ να σκέφτομαι αν οι μπαλούν φούστες πάνε με το κόκκινό της, ή όχι.

Advertisements