Το τελευταίο ταξίδι με τον Πέτρο, πριν το γάμο. Στον Πύργο της τηλεοράσεως στη Στουτγκάρδη ο Πέτρος είπε, φίλε τελευταία ευκαιρία. Και άμα θέλεις δε γυρνάμε. Ο Νίκος γέλασε και του ζήτησε να γίνει κουμπάρος.

Μήνας του μέλιτος στη Βενετία. Η μαμά Μαρία να μετράει εποχές με φορέματα, τώρα τα λουλουδένια μίντι, κι ο μπαμπάς Νίκος με αυτοκίνητα, τώρα το Φίατ 500αράκι, κατακόκκινο με λευκές ζάντες και δερμάτινα.

Έρωτας οικογενειακός με την Ιταλία. Και λίγο μετά ξανά εκεί, Ρώμη. Με τον παππού και το Μπεμβεδάκι το μικρό, αερόψυκτο και ανά 100 χιλιόμετρα να σταματάνε να κρυώσει. Η μαμά μίνι.

Κυριακές στο σπίτι της κοκέτας γιαγιάς Ευαγγελίας (με τη λατρεία στις γόβες και τις δερμάτινες τσάντες) και του σούπερ κουλ παππού Μενέλαου (που λάτρευε το παναμά καπέλο και τα ψάθινα μοκασίνια του και τα έβγαζε μόνο όταν έμπαινε σπίτι) με τα ποπ έπιπλα, όλα σε έντονα χρώματα. Ιστορίες τραπεζάτες και εφημερίδες, τσιγάρα και ατέλειωτοι καφέδες. Να καταστρώνουν το επόμενο ταξίδι. Να είναι που. Να γελάει η γιαγιά, να είναι Ιταλία. Πάλι, ναι. Τριακοστή φορά, ναι.

Χρόνια μετά και ακόμα ερωτευμένοι. Να ντύνονται για το κλαμπ Waterlily και να βγαίνουν κρυφά έξω, ενώ η πρωτότοκη κοιμάται με τη γιαγιά στο δίπλα δωμάτιο. Μίνι μαύρα, εξώπλατα και σκαραβαίος γαλάζιος. Και ξημερώματα με γεύση ουίσκι και πίπερμαν στο στόμα, πίσω με τις γόβες και τα μοκασίνια στο χέρι, να μην ακούσει η πρωτότοκη και τους καταλάβει. Μήνες έτσι. Και μετά ένα βράδυ, αυτό της φωτογραφίας, η πρωτότοκη φάνηκε ότι απο καιρό τους είχε πάρει μυρωδιά. Γιατί εκείνο το ξημέρωμα τους περίμενε με έτοιμο καφέ. Και γελούσε.

Και μετά η πρωτότοκη μεγάλωσε και βγήκε και η δεύτερη. Με καθυστέρηση. Σαββατοκύριακο στην Αμμουλιανή, το πρώτο απο αμέτρητα. Να μάθει τη θάλασσα η μικρή. Πρέπει. Και μετά την Ιταλία. Με αυτή τη σειρά οπωσδήποτε. Πρώτο αλμυρό φιλί. Και τελικά η μικρή να μη βγαίνει απο το νερό. Εκεί με την πρωτότοκη μέχρι το βράδυ. Τώρα κράτα ανάσα και κλείσε μάτια και αγκαλιά σφιχτά, βουτιά μέσα στο νερό. Και κοίτα να δεις, η μικρή άξια απόγονος μαμά, κρατάει μάτια ανοιχτά και ξεκαρδίζεται κάτω απο το νερό.

___________________

Στιγμές που ο μπαμπάς λέει πως δε θα ξεχάσει ποτέ. Τον ρώτησα χτες. Κράτησα εδώ τις πρώτες που είπε. Και ακόμα κάθε μισή ώρα με παίρνει τηλέφωνο και μου λέει κι άλλες, κι άλλες. Αμέτρητες. Να γράψεις την Καινή και την Παλαιά Διαθήκη μαζί. Φτάνει ρε μπαμπά. Στο σπίτι ανοιχτά οχτώ άλμπουμ μεγάλα και δώδεκα μικρά.

«Τελικά πρέπει να είχα μια πολύ όμορφη ζωή. Δεν εξηγείται αλλιώς. Και πριν και μετά απο εσένα και τη Λ.. Αν μπορούσα θα τα ξανάκανα όλα ίδια ακριβώς. Σας λατρεύω και τις τρεις, αλλά το μόνο που θα άλλαζα κι αυτό αν και μόνο αν κάποιος με ρωτούσε με πιστόλι στον κρόταφο, να θυσιάσω τι, εσάς ή τη μαμά, αν δεν είχα εναλλακτική, εσάς θα έδινα και δε ντρέπομαι που στο λέω. Εσένα και τη Λ.. Και θα έκανα τα πάντα ίδια μαζί της, ελπίζοντας απλώς ότι θα βγαίνατε πάλι εσείς».

__________________


[Το κομμάτι της Rita Pavone που έσκιζαν στην πίστα του Waterlily.]

Advertisements